Op 22 oktober is de binnen de schoonmaaksector bekende vakbondsman Mari Martens op 65-jarige leeftijd na een langdurige ziekte overleden. Mari laat een vrouw, drie dochters en twee kleinkinderen na. Vanuit de schoonmaaksector herinneren wij ons Mari als een authentieke vakbondsman. Maar ook als een gezellige Brabander en het type van ruwe bolster, blanke pit. Altijd met het juiste hart voor de mens achter het product.
Mari Martens kent een lange historie bij de vakbond. Hij begon op 1 juni 1980 bij de KWJ, de jongerenbond van de toenmalige NKV. Op 1 april 1990 werd hij districtbestuurder bij de Industriebond FNV in Sittard en later Eindhoven. Bij FNV Bondgenoten werd hij campagneleider Schoonmaak. Vervolgens kreeg hij een leidinggevende rol bij het team Handelsdivisie. Vijf jaar geleden ging Mari met vroegpensioen vanwege het zich openbaren van een ernstige ziekte.
De generaal
Mari leidde als een ware generaal de langste staking ooit in de schoonmaak. Hij was initiatiefnemer van ‘de mars voor respect’, welke door duizenden schoonmakers gehouden werd, nadat hij de zogeheten organizing methode binnen Nederland toegepast had. Een stroming waarbij de schoonmakers zelf opgeleid werden om actie te nemen en acties niet langer door vakbondsbobo’s geïnitieerd werden. Zijn filosofie was: “leiderschap is achterban!” Met mensen die een grote mond hadden, maar geen achterban had hij geen geduld. Mari werd bij het toepassen van organizing in ons land terzijde gestaan door Ron Meyer en het inmiddels op hun beider initiatief opgerichte schoonmakers parlement.
Respect
Mari was de eerste campagneleider op Schiphol. Hij werd even bekend als berucht voor wat betreft de bezetting van NS-stations (Schoon Genoeg-campagne) en de langdurigste staking ooit binnen de schoonmaak. Het ging hem hierbij niet alleen om een forse loonverhoging te bewerkstelligen, maar ook om diverse maatregelen om de arbeidsomstandigheden voor de schoonmakers te bereiken en respect voor de schoonmakers af te dwingen. Met succes!
Onverzettelijk en ludiek
Bij de cao-onderhandelingen hadden de werkgevers een flinke kluif aan de onverzettelijkheid die Mari Martens ten toon spreidde. Onderhandelingen op het scherp van de snede, maar ook dit met respect. Maar hij deinsde er niet voor terug op ludieke wijze zijn eisen kracht bij te zetten: zo nam Mari tijdens een cao-overleg een kameel mee om de ‘schoonmaaksjeiks’ (werkgevers) ervan te overtuigen dat er echt betere voorstellen op tafel moesten komen. Ook het beleggen van een meeting op het dak van CSU is legendarisch.
Code Verantwoordelijk Marktgedrag
Zijn betrokkenheid met de schoonmaak ging verder. Mari was zeer nauw betrokken bij de oprichting van Code Verantwoordelijk Marktgedrag, met name om de opdrachtgevers binnen de schoonmaak meer verantwoordelijkheid te laten nemen. Het onbezonnen gunnen van opdrachten tegen de laagste prijs een halt toe te roepen. Met succes!
Pers
Voor mij als redacteur was Mari in eerste instantie een uitdaging. Hij was altijd bereid om in alle openheid (toekomstige) initiatieven te delen: ”Maar pas, niet alles komt gelijk in het blad, hé, anders praat ik niet meer met je!” Maar als ik dan reageerde dat ik geen papegaai ben en niet alleen schrijf wat anderen mij willen voorschrijven reageerde hij vervolgens sportief: ”Kijk hier houd ik van, mensen met een eigen mening.”
Uiteindelijk vonden we samen een werkbare modus, waarbij het wederzijds respect alleen maar groeide. Ik herinner mij Mari als een oprecht mens!
Vanuit de redactie wensen wij vrouw, kinderen en kleinkinderen, die hem bij het overlijden omringd hebben, alle sterkte toe om dit verlies een plek te geven.
Tekst: Henk Cornelisse
