Na de intrede in juni 2011 van de Code Verantwoordelijk Marktgedrag predikte voorzitter Kees Blokland onder andere vanuit de kansel in het Doperscafé te Amsterdam dat de Code via “name and shame” bedrijven zou kapittelen die de schoonmaakbranche (imago) schade zouden berokkenen. Het tekenen van de Code mocht niet verworden tot een papieren tijger…
Door Henk Cornelisse, lid redactie Clean Totaal
Neen, want immers door ondertekening van de Code 'Verantwoordelijk Marktgedrag' onderschrijven opdrachtgevers, werkgevers, werknemers en intermediairs in de Schoonmaak- en Glazenwassersbranche de visie en uitgangspunten voor verantwoordelijk marktgedrag. Ze moeten leiden tot een duurzame verankering op hoog niveau van professionaliteit, kwaliteit en omgangsvormen in de branche, samengevat als: 'verantwoordelijk marktgedrag'. Hierbij is het samenspel van de verschillende partijen essentieel. Hieraan mag om de kracht van de Code te behouden dan ook geen enkele concessie gedaan worden.
Kleurenblind
Via het uitreiken van gele en rode kaarten zouden schoonmaakbedrijven en opdrachtgevers gestraft worden als zij zondigen tegen de regels van de Code. Aangezien er kennelijk zoveel gezondigd wordt en werd dat er wellicht een lawine aan kaarten te verwachten viel, werd opeens de groene kaart uit de hoed getoverd. Beter voor het imago, zo veronderstelde de Code Commissie. Niet meer straffen wat niet goed gaat, maar juist belonen als een bedrijf eindelijk eens wel netjes doet wat er afgesproken is. Zoals een hond een koekje krijgt als hij gehoorzaamt. De tijger verloor hier al enige tanden.
Best en bad practice 2013
Nog zo’n uniek bedenksel wat in 2013 werd geïntroduceerd. Bedrijven die het in de keten correct doen belonen met een best practice award en bedrijven die het slecht doen te kakken zetten met de bad practice award. Ook hier werd de kool en de geit gespaard en ging de bad practice naar een kleine speler (Gemeente Delfzijl) die zondigde tegen een klein regeltje.
Grotere zondes van grotere bedrijven werden afgedaan met de absolutie en een vermanend vingertje. De bad practice award ligt inmiddels dik onder het stof ten burelen van de RAS en heeft de uitverkorene nimmer bereikt.
Maar ja, het kan natuurlijk gebeuren dat een bedrijf feitelijk zowel de best als de bad practice toekomt op basis van twee verschillende situaties. Best een lastig dilemma. Bovendien moet de Code wel een goed nieuws show blijven, dus weg met de bad practice award.
Aanscherping van de Code
Het goedwillende deel van de schoonmaakmarkt & de werkgevers– en werknemersorganisatie schreeuwen om aanscherping van de Code. Laten we eerlijk zijn: in essentie is de Code een verrijking. Het mag dan wel niet de politiek vermurwen om af te zien van het voornemen tot het inbesteden van de schoonmaak van de rijksgebouwen, maar het kan verder een zuiverende werking hebben. Mits vastgehouden wordt aan het oorspronkelijke uitgangspunt van “name and shame” dan wel verdergaande sanctioneringsmogelijkheden.
Clean Totaal Bad practice award 2014
Nu de Code Commissie in het kader van de hiep hiep hoera show de bad practice award niet meer uitreikt ondermijnt zij de kracht van haar eigen Code. De roep om verscherping wordt genegeerd, zo lijkt het. Reden om de Clean Totaal bad practice award 2014 toe te kennen aan de Code Commissie.
De jury tekent hierbij aan dat zij stellig hoopt deze award aan de Code Commissie later om te kunnen wisselen voor de best practice award 2015. Dat zou namelijk betekenen dat de Code aangescherpt is en de Code over de kracht beschikt die past bij dit fenomeen.
De eerste belangrijke stappen hiertoe zijn inmiddels gelukkig gezet in samenwerking met de sociale partners zo lezen we in de brief vandaag van OSB aan de bonden.
