In veel van mijn gesprekken met partijen in de schoonmaakbranche komt het aan de orde: “foute” adviseurs. Oftewel adviseurs die zich bij aanbestedingen laten betalen door een leverancier of de ‘advieskosten’ ongemerkt verwerken in het schoonmaakcontract. Dit gebeurt al decennia lang in onze branche. Vreemd genoeg kunnen deze tussenpersonen hun kwalijke praktijken nog steeds voortzetten.
Hayk Simons (h.simons@atir.nl) is directeur van Atir.
In nagenoeg alle branches worden vraagtekens gezet bij de werkelijke onafhankelijkheid van intermediairs inzake diensten als hypotheken, verzekeringen, beleggingen, schades, enz, Maar waar in andere branches vaak sprake is van een “onduidelijk” verdienmodel is er hier overduidelijk sprake van ‘ordinaire zakkenvullerij’. De werkwijze heeft niets te maken met een onafhankelijke opstelling en een constructieve bijdrage aan de branche. Er geldt hier slechts één belang: geld verdienen aan afhankelijkheid en zo snel mogelijk financieel onafhankelijk zijn.
Helaas moet ik constateren dat er blijkbaar nog steeds een voedingsbodem is voor personen het niet zo nauw nemen met de ethische normen en waarden. Hopelijk zet de kritische blik vanuit opdrachtgevers maar ook in toenemende mate die van leveranciers zich door om dergelijke praktijken fel tegen te gaan. De financiële crisis en de hiermee gepaard gaande druk op rendementen kan en mag geen excuus zijn om hieraan concessies te doen.
Ik schrik ervan dat deze tussenpersonen regelmatig met naam en toenaam worden genoemd maar toch hun gang kunnen blijven gaan. Dit heeft natuurlijk alles te maken met bewijslast. De crux om deze personen uit de schoonmaakwereld weg te bannen ligt vooral bij de leveranciers. “Gewoon” door er allemaal niet meer aan mee te werken, “naming” (een onderbouwde lijst) en “shaming” (negatief over publiceren) zou het probleem snel oplossen volgens mij. De zwarte lijst is er bij tal van schoonmaakleveranciers al wel echter het publiceren hiervan blijft helaas nog te vaak achterwege.
Gelukkig zijn er ook integere adviesbureaus/intermediairs. Deze sluiten zich aan bij de VMS, Stichting van gecertificeerde makelaars in schoonmaakdienstverlening. Zij dienen zich te houden aan de gedragscode en verscherpte regels. Het heeft alles te maken met de keuze van onafhankelijk willen zijn en de juiste belangen willen dienen.
Zo komen we weer een stap dichterbij in het vergroten van het vertrouwen in het functioneren van de schoonmaakbranche.
