Maurice Rutgrink (info@acpbv.com) is ondernemer in de schoonmaaksector en tevens weblog beheerder. Dagelijks ontvangt hij vele bezoekers op www.glazenwassersblog.nl
Na de smak in het prikkeldraad van Johny Hoogerland heb ik als tourvolger alle nieuws en dagbladen de volgende dagen doorgespit op zoek naar nieuws over Johny. Daarbij stuitte ik op een aantal opmerkingen en commentaar die mij dit verhaal deden optekenen.
Volgens de wet zou een werkgever zijn werknemers moeten beschermen tegen gevaren op de werkvloer. Zou in het geval van Hoogerland de ploegleiding van VacanSoleil nalatig zijn geweest? Hebben zij vooraf wel een RI&E opgesteld en deze vooraf met de werknemers en renners door gesproken? Hebben zij de renners gewezen op additionele bescherming van het lijf zoals in de BMX en fiets crosswereld gebruikelijk is?
Indien de Nederlandse ploegen inderdaad een dergelijke RI&E zouden moeten opstellen en uitvoeren, kunnen zij de Tour de France en andere koersen wel vergeten. Daar waagt de Tourdirectie zich niet aan. Maar de directie van onder andere de EnecoTour en de 8 van Chaam kunnen zich niet verschuilen. De Tour de France speelt zich af in Frankrijk, deze koersen in Nederland en daar geldt een andere Arbowet dan in de ons omringende landen.
Dus met het boekje in de hand, dient men de renner helemaal in te pakken, de fiets te voorzien van zijwielen tegen het vallen, de maximumsnelheid te begrenzen op 20 km p/u en het publiek op minimaal 10 meter afstand van het parkoers houden. Afijn, het is dan niet meer om aan te zien. Maar het blijft een feit dat in het wielerpeleton andere zaken gelden dan in de “normale wereld”. Want ik zie het nog niet gebeuren dat een monteur met een snelheid van rond de 50 km uit het raam hangende mijn fiets repareert!
Tweede gedachte, zondag was de grote valpartij, op maandag fietste Johny voorzichtig drie kwartier rond om te kijken hoe het erbij stond met zijn verwondingen en hoe de 33 hechtingen zich houden. Op dinsdag werd er door het hele peleton “gewoon” gekoerst. Dus inclusief alle gevallen en dus meer of minder beschadigde renners zoals Geesink, Contador, Flecha EN Hoogerland.
Maar ik meen op te mogen merken dat renners toch een slag apart moeten zijn. Want als een werknemer door een ongeval 33 hechtingen in zijn lijf gezet krijgt, komt deze echt niet binnen 48 uur weer werken. Die ben je zomaar een maand kwijt en als het tegenzit moet er ook gerevalideerd worden.
Of zijn wij te soft voor ons zelf? Is het echt een kwestie van willen en kunnen? Want hoe dapper ik ook de gekwetste renners en hun inspanningen vind, eigenlijk zouden deze mannen tegen zichzelf in bescherming genomen moeten worden. Want ik zag bijvoorbeeld Jurgen van den Broeck na een forse smak weer op de fiets kruipen en weg rijden om na 200 meter om te vallen. Later bleken zijn kwetsuren te bestaan uit een klaplong en gebroken ribben.
Vanwege het spektakel vind ik het machtig imponerend hoe gekwetste renners desondanks iedere dag weer maximale inspanningen op het macadam leggen, met bebloede koppen over de meet komen, maar of ik iedere dag zo mijn personeel wil zien binnen komen? Lijkt mij niet goed voor iedereen.
