De vraag: “Wil je een vaste column schrijven voor Clean Totaal Ron?”. Hmmm dacht ik, heb ik daar wel behoefte aan? Waarom zo’n suffe column schrijven? Heb ik daar wel zin in? Je laat het idee nog even in je rechterhersenkwab dwalen en stelt jezelf nog een laatste keer de vraag waarom je dat nou zou willen doen.
Ik begreep inmiddels wel dat deze column op persoonlijke titel geschreven wordt en de taal gepeperd en ongezouten mag zijn. Tja, nu het geen laf, smakeloos verantwoord woorden broodje hoeft te zijn ontstak het vuur van het rebelse kind in mij. Ik zou kunnen schrijven over het verbeterpotentieel in de branche. Over handen boven hoofden, over de bonte galerij van opdrachtnemers, kwieke opdrachtgevers en al die andere belanghebbenden die een belegde boterham, heel soms met smeltend boter op het hoofd, verdienen in onze sector. Dat rebelse werd al snel teniet gedaan toen minister Kamp met zichtbaar respect voor gedane arbeid de code verantwoord marktgedrag in ontvangst nam. Een glorieus moment voor de branche, haar klanten en bovenal haar medewerkers. Eindelijk glorende gerechtheid aan de horizon van de RFP zaal!
Nu het paradijs zich schoorvoetend gaat ontvouwen aan de voeten van ons allen, alle stakeholders zich verenigd aan het vredesfront opstellen om de strijdbijl op de eeuwige vlakten te begraven, zonk mij de moed in de schoenen. Aan de ideale wereld die zich nu voor mij opent valt natuurlijk geen gepeperde pennenstreek te ontlenen. Dus ja het vuur in het rebelse kind doofde en wilde bijna het licht uit doen. Deze column kan beter de pennenvrucht zijn van een brave borst die verslag gaat doen van al het goede wat ons te wachten staat in ons weer bijna schone, zuivere, blinkende land! Toch?
Tot ik mij realiseerde dat een zwaluw nog geen zomer maakt. Dat een code nog niet het beloofde land behelst. Dat een code niet de proof of the pudding is. Dat een code vraagt om noeste arbeid om elkaar als stakeholders in een goede balans te houden. Dat met de code slechts een eerste stap is gezet op een lange reis die voor ons ligt. Een reis die ik de sector, haar medewerkers en haar klanten vanuit het diepste van mijn hart gun en waar ik graag een bijdrage aan wil leveren. Ook al zijn het hier slechts woorden, elke reis begint bij de eerste stap.
Ik heb vandaag mijn eerste stap gezet om een kleine woordelijke bijdrage te leveren aan het intrinsiek naleven van de code die we enkel samen kunnen waarmaken door te geloven dat het echt anders kan. Enkel dit geloof is het ware geheim dat de code laat leven! Laten we in daden zien dat wij geloven in nieuwe marktverhoudingen en dat we het samen waard zijn de code te tekenen.
Twitter @RonSteenkuyl
