Maurice Rutgrink (info@acpbv.com) is ondernemer in de schoonmaaksector en tevens weblog beheerder. Dagelijks ontvangt hij vele bezoekers op www.glazenwassersblog.nl.
Het vak van glazenwasser werd volgens onbevestigde bronnen ooit uitgeoefend door zeelui. Die waren gewend aan het werken op hoogte. En als het schip aan wal lag hadden zij geen inkomsten dus konden zij zo wat bijverdienen. Het verhaal wil daarmee ook gelijk verwijzen naar de sportafstand van de treden van een glazenwassersladder. Deze afstand van 35 cm zou gelijk zijn aan de afstand tussen de touwen van het want waar deze mensen aan gewend waren.
Later was het een werknemer van een firma in Amsterdam die van zijn baas de ramen diende te wassen van het bedrijfs gebouw en later ook dat van de buren. Die maakte er op zeker moment zijn beroep van en werd aldus Neerlands eerste glazenwasser.
Het beroep trok veel ruige kerels aan die hun mannetje stonden. Want de ladder was van hout en degelijk in elkaar gezet en zeer, zeer lang. Zelf heb ik 1 jaar met een echte Bogers 3*18 gewerkt. Het tweede deel zetten wij met 2 man op. Ding was niet te tillen, maar je wastte wel twee en een halve verdieping in een klim omdat deze ladder zo lekker door boog. Dat je na twee dagen werken niet meer recht op kon lopen was een ander verhaal. We wastten toen nog met de handveger, natuurzeem, wisser 35 cm van koper en een puts aan een ladderhaak.
Enfin, tijden veranderen en de aluminium ladder deed zijn intrede. Je wilde helemaal niet met zo’n alu ding over straat, want dan was je geen echte glazenwasser maar een mietje, een slappeling. Maar de wet eistte het en een verstandige werkgever liet de nieuwe ladders komen. Ook daar raakte je aan gewend.
Toen stond er opeens een conculega te wassen met een soort van autowasborstel met een slang er aan die uit zijn busje kwam. Tot mijn stomme verbazing droogde hij de ramen niet, maar vertrok met de opmerking dat het streeploos zou opdrogen. Idd, geen streep te zien en ik heb echt in alle hoekjes gekeken.
Nu sta ik zelf met een dergelijke steel de ramen te poetsen, werk met hoogwerkers op hoogtes waar je vroeger met een hangladder moest werken of zet ramen in de coating waar men moeilijk bij komt.
Mis ik ik die goeie oude tijd? Niet echt, slechts op een klein dingetje na dan. Houten ladders drogen in de zomer erg uit. Dan worden de ladders instabiel en gaan “zwenken”. De oude wijsheid schreef voor dat wij deze ladders geregeld een uurtje in het water diende te gooien. Dat werd dus met zekere regelmaat gedaan. Uiteraard niet zomaar ergens in het kanaal of zo. Nee, wij zochten de meertjes op waar de dames lagen te zonnen. Daar moesten de ladders dan echt uren in het water weken. Dat is met aluminium en carbon niet meer nodig, helaas.
